Kardelen Şiiri - Hilal Çelik

KARDELEN

Bir aralıklı kapıydı ışığının sızışı,
Aralıksız bir solukla, hasretinin kalp sızısı.
Kasımpatıdan geçip sana varmaktı ;
Kasıma, kasımpatıya çok şey yazıldı da
Kimse okuyamadı o aralığı...

Aralıksız arafta,
Bir kardelenle gönül aralamayı...
Arafta kalan ruhuma inceden sızan,
Sana varmanın başlangıcıydı.

Bir aralık ayında, arafta kalan canımın
Can atışını bulması,
Can oldu, nefes oldu, ışık oldu.

Soğuk mevsime inat hazırlanan,
İçinde sıcak ve dik kalan,
Yeşil ve diri bekleyen;
Kardan dirilme başlangıcı,
Veya... kar deren.