Hücrede Acının Kokusu Şiiri - Hilal Çelik

Hücrede acının kokusu...
Tenden tüten yas dumanının savruluşu.
Az ötemde yaşandı, sanki iki perdelik oyundu;
Ne güç inanması bu hücrede olanlara,
Yaşanamayıp, yaşanmış olan ağıtlara!
Heyhat, can dayanmıyor,
Ölüm bile halinden utanıyor!
Gidene yas tutulur,
Ölene yas tutulur,
Sevip kavuşamamaya yas tutulur...
Bu hücrede ise bir tek,
Sevilmenin yasını tutan yutkunur.
Sevilmenin yası mı olur?
Sevilmenin bile yası tutulur...
Hiç sevilemeyeceğinin yası,
Gözünün yaşı, ömrünün yaşı tutulur.