Karanlık Aydınlıkla Şiiri - Kasım Kobakçı

Siyah ile beyazı,
Kara kışla yazları,
İki yüzlü dünyayı,
Sürüklüyor yarına,
Karanlık aydınlıkla.
*
Boşluğa yuvarlanıp,
Göklere uçuyorum.
*
Bedenim uzak yerde,
Ruhum başka diyarda,
Sözler kılıçtan beter,
İki yola bölündük,
Yarısı kayıp canın,
Kalanı zindanlarda.
*
Eriyorum usulca,
Yıkılsın ulu dağlar,
Kaybolayım gizlice,
Gözyaşım aksın sele,
Geceye inat gündüz,
Cisme inatla boşluk,
Çarpışır durur canda,
Ecel kapıyı çalsa,
Zaman zehrini dökse,
Uçurumun dibinden,
Sonsuzluğa zıplarım,
Boynuma kement atsa,
Cellat kılıcı vursa,
İstemem sabahları,
Geceler yoldaşımdır,
Gündüzler sırdaşımdır.
*
Doğru hata arası,
Ağlamak gülmek derdi,
Suya dalan ateşi,
Söndürür damlaları,
Savaş barış kol kola.
*
Toprak göğe bakarken,
Yıldızlar yere iner.
*
Sağım solum belirsiz,
İleri geri aynı,
Sessizlik çığlık atar,
Sağır sultan duyuyor,
Kör gözler aydınlanır,
Işık karanlıktadır.
*
Baştan başa muamma,
Soğuk sıcak kavgası,
Başlangıcın bitişi,
Doğum ölüm aynası,
Zengin fakir el ele,
Çölde umman yüzüyor,
Dağlar düze iniyor,
Akan sular durulmaz,
Gerçek yalan karışmış,
Maskeler sırıtıyor,
İki yaka kavuşmaz,
Gemi karadan gider,
Deli bilgeye dosttur,
Kışın ortası bahar,
Zalim mazlum rolünde,
Dünya döner tersine.
*
Bedel ödenir elbet,
Sevap günah tartılır,
Yaradan hüküm verir,
Çift yaratılan alem,
Tekliğe yola çıkar.