Koca şehir gözlerini yummuş bana
sokaklarında ki karanlıkları üflüyor yüzüme
Tutsak etmiş gibi beni
Nereye yönelsem zincirlenmiş gibi yollarım
Kollarım ayaklarım ve yüreğimin mecali kalmadı
Aklım hırçınla göz yummuş bedenime acizliğinden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta