Karanlığın Sesi…! Şiiri - Hikmet Güner

Gecenin karanlığı sessizce çöker içime,
Fısıldar kulağıma adını, usulca içime.
Bir nefesin yeter dokunur özüme,
Aşkın düşer kalbimin en derin yerine… içime içime.

Bir sen bir de ben kaldık mı sessizde,
Karanlıkta saklanır gölgeli izde ay bile.
Bir bakışın yeter çözülür gizde,
Eğilir aşkın bir sözü… karanlık çökse bile.

Bir sen bir de ben yürüdük mü geceye,
Yıldızlar bile iner dize dize heceye.
Yazılmıştır aşkın çoktan kaderime,
Dokunmazsan tenime… döner düşerim çileye.

Bir sen bir de ben vardık mı sona,
Ne zaman çözer ne gündüz, ne gece.
Susar, siner karanlığın gürültüsü,
Aşkın sonsuza dek kalbimde… son nefesim olsa bile.