Sebebini bilmediğim ve hiç sorgulama ihtiyacı duymadığım tutsak kimliğine ulaşma çabaları boşa çıktıkça şiirlere dokunuyorum. Sen şiirsen eğer düşünüp konuşursun diye. Boşluğa sesleniş benimkisi, hiçbir doluluğa taviz vermeden sürüp giden kendi yolculuğunda.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta