Sen yinede kulak asma yazdıklarıma,
Arada esip gürlüyorum sensizliğimle…
Unutmuş değilim seni ama unutmuşum benliğini…
Bende kalan yanın, sen olmadıktan sonra yetim bir çocuk
ve emzik bilmez günlere büyüyor…
Sancılı bir büyümek bu,
küçülmek ile gidip gelmek arasında…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta