Ne zaman yeni bir şiire başlasam hep bu son olacak diyerek başladım. Bu sefer seni yazarak öldürebileceğimi düşündüm. Her bitişin yeni bir sancılı süreci doğuracağını nereden bilebilirdim… Kulaklarıma yansıyan “acıları bana bırak” şarkısıyla tüketilmiş mısralar her defasında çekti beni uçurumlarına… Kopmak istediğim sürece; insan kalabalıklarına daha fazla çekildiğim anlarıma sürdüm şiirlerin hüzünlerini… Ellerim kanadı yoksunluğun satır aralarına… Ben gecelere söyledim sensizliği içten içe sığlığımda…
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta