Kara Osman Nalbant Şiirleri - Şair Kara ...

Başımı çevirip baktım geriye
Kendini bilmezler çağı yakmışlar
Ovadan ayrıldım geldim beriye
Ecdat yadigarı dağı yakmışlar

Aslıyı sorarım gören olmamış

Her söze inanma, her sazı çalma
Bu handa kimseden beddua alma
Sen sen ol deryada, derine dalma
Yalan dünya merdi derde salandır

Dün yalnızdım
Bugün yalnızlıktan
Biraz daha ötedeyim
Ay doğarken
İki damla ayrılacak
Deryaya akan selden

Yüce dağdaki sümbülü
Kokla Yaradan aşkına
Yitirme derdiğin gülü
Sakla Yaradan aşkına

Deva idin sen her derde

Kırk yıl önce üfledin, kırk yıldır yanıyorum
Nerde bir kale görsem, hep seni anıyorum

Kural belli gelmez giden
Aslına döner her beden
Yorgun düşer gıybet eden
Dua eden dil yorulmaz

Kaderin cilvesi keder

Günlerce aç kaldım çiği yemedim
Heybemde ne varsa köze bıraktım
Bülbül oldum güle benim demedim
Neyim var neyim yok öze bıraktım

Yüreğimi yaktım yürek yakmadım

Kara haber
Çabuk yayıldı yurda
Gündüz güneş tutulur
Gece ay doğmaz orda
Söyleyin nasıl unutayım
Yunus’un bakışını

İçi boş olan yürek, bedene ağır yüktür
Sevdayla dolu yürek, acun kadar büyüktür

Düşmanın sadağında, beni vuracak ok yok
Sana sırtımı dönmem, senin elinde yok yok