Gece çöktü şehrin üstüne, sanki gök yere ağır bir ahla indi,
Zaman sustu, saatler durdu, o devasa dağlar yerinden silindi.
Beton duvarlar feryat olup, bir kış gecesi bağrımıza yıkıldı,
Umutlar ansızın söndü, lakin o ateş içimizde hiç dinmedi.
Yavrular uykuda kaldı, ana feryadı Arş-ı Alâ’yı titretti,
Taşlar dile geldi o gece, toprağın kucağı mateme büründü.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta