* Kara Kız / Arrika Şiiri - Fatma Doğan

KARA KIZ…ARRİKA
Sisli şiirler dolanır semalarımda
Hepsinde senden bir iz var…senden bir serzeniş
Bir kıtadan bir kıtaya uzatmışım üzengili ayağımı
Zamana, mekana sığdıramadığım
Gölgesinden büyük adımlarımı
Öyle tanıdıksın bana ezelden aden bahçesi gibi…
Algılarımda topuğumu yaran bir kuraklık,
bir yağmursuzluk…
Bir damla suya hasretim, bundan olsa gerek ateşim
Serzenişin, Cennette cehennem yangısı
Eksik kalan yanım hep senmişçesine …
Hiç tamamlanamadım…
Boğazımda asırlık bir lokma gibi aş…
Takılı kalan yarım sevda gibi aşk…
Kalbin kıvrık babı hümayun bana Esmer kız
Biliyorum hep bana aitti gözlerin ezelden
Cebeli doruklarında eser oldu yabani bir yel
Saçını tarayan el benim değil, gözüne değen göz, göz değil…
İçimde kürdili hicazkar bir kaos
Şiirin küskün dili gibi sarkıtmış dudağını çanlı çıngırak
Düşmesin omuzların bir yeisle…
Aç kollarını
Belki kavuşmak vaktidir bu seher,
Her ayrılık bir vuslatı tetiklemez mi?
Zaman ne eritir ne boğar sanma sesini
Hiç konuşmasan da duyulur yüreğimde yüreğinin çırpınışı
Ey esmer kız kulağım hep sende
Bedenim garkda olsa kara toprağa…
Ruhum, çıplak ayaklarının bastığı yerde
Her düştüğünde biraz daha alacaklıyım yağmurdan
Bilirim hep kuruydu gözyaşların
Terinle ağladın, terinle damladı denizlerime
Sisli hatıralar şekillenir semalarımda
Bir kıtadan bir kıtaya uzanır isimsiz ellerim
Cebeli doruklarımdan eser oldu hoş bir saba yeli
Özledin biliyorum beyaz bulutlara bakıp gülmeyi
Terinde biriktirdiğin gazelleri, damıtmayı güllerden
Dallarında ha açtı ha açacak bahar bir yağsa yağmur
Az daha sabır boğazımda ıslattım en sevdiğin şiiri
Özledin biliyorum yüzüme gülmeyi
Gülmek en çok sana yakışıyor kara kız…..
Fatma Doğan…3.08.2026/ turhal