Kara Kız Şiiri - Ahmet Güven Şiirleri

Kara Kız...
,
bir zamanlar benim vardı sevenim
güçlü kuvvetliydi kalbim bedenim
bir yarin uğruna sormayın gitsin
can çekişiyorum yokki bilenim
,
derdini anlatır dinler susarım
kulağım çınlasa odur sanarım
mali hülya kurar bir ses duyarken
yar düşüme girer kabus sanırım
,
konuşma benimle söylenip durma
artık aramamda serapta kurma
ne çekti bu ruhum senin elinden
canımı alacan yeter be vurma
,
nasip kısmet nedir söyle kara kız
yalanlar söyledin bana kara kız
yapma bunu bana ince ruhluyum
gönül almak zor iş etme kara kız
,
iltifatlı sözler bende servettir
kalplerde kıvılcım bilin gerçektir
gördüğüm rüyalar senle kabussa
en büyük ızdırap seni sevmektir
,
güzel yüzlerini yıpranmış gördüm
ben sevgi bahçemi sen için sürdüm
anladımki bense senden hayır yok
bu canı sayende ölerek verdim
,
hayatımdan ömür ömrümden sağlık
gezdiğim mekanlar çöl vede dağlık
mecnunum deliyim gezer dururum
ortalık bataklık ortalık sazlık
,
derdine dermanı bulmadı ahmet
sevdi sevilmedi biliniz ahmet
kader felek derken ömür bitiyor
sayende ölmeyi istedi ahmet
,
Söz Yazarı : Ahmet Güven