Kara Gözlüm Şiiri - Çetin Tiktaş

KARA GÖZLÜM

Eli açık, bahtı kara,
Söyle ne kaldı bahara?
Göç eyledi turnalar da;
Kara gözlüm, üzme beni.

Gönlüm gözlerine küstü,
İçime bir ateş düştü.
Koca yaz gelip de geçti;
Kara gözlüm, üzme beni.

Sevdiğime güller serdim,
Aşkınla tutuşup yandım.
Bu sevdadan vaz mı geçtin?
Kara gözlüm, üzme beni.

Kara gözlüm, ahım tutar,
O bedenin toprak yutar.
Herkes ettiğini bulur;
Kara gözlüm, üzme kendini.

Çetin Tiktaş