Kar Yağıyor Şiiri - Burhan Güler

Kar yağıyor
bir kentin en yorgun saatine
sobası sönmüş evler gibi
suskun sokaklardan geçiyorum
Bir çocuk üşüyor içimde
adı konmamış bir yalnızlıkla
elleri cebimde değil
tarihin soğuk sayfalarında
Kar,
her şeyi örtmüyor
bazı yaralar görünür kalıyor
özellikle emek gibi
özellikle sevda gibi
Bir kadın bekliyor durakta
zamanın kırık aynasında
saçlarına düşen kar
bir ülkenin yükünü taşıyor sanki
Kış diyorum
bir mevsimden çok
uzun bir sessizliktir bu
ve biz
her şeye rağmen
bir ateşi saklıyoruz avuçlarımızda
Kar yağmaya devam ediyor
inadına beyaz
inadına temiz
ve biz hâlâ
kirli bir dünyada
ısınmanın adını arıyoruz
Burhan GÜLER