Kar Tanesi Şiiri - Burak Yapıcıoğlu

gökyüzünde süzülen bir kar tanesi kokun
açtığın yaraları bırak gel kalbime dokun
sensizliğe üşüyorum gel yanıma sokul
gidişinle mühürledin kalbime o paslı oku

kokusunu nasıl soludun, benden sonra
onun
beraber güldüğümüz resimlerde artık ben yokum
içimde yerin her zaman tek sen herkeste çoğul
artık yanımda olmadığın gibi rüyalarımda da yokuz

giderken kalbimde bıraktığın o paslı oku
hâlâ atlatamadığım gidişindeki ani şoku
sensizliğe hâlâ açım varlığına tokum
var ettiğimiz hayaller karakterin kadar yoksul

mendil satan bir çocuğun hayali bisiklettin sen
ezbere bildiği bir kokuyu nasıl özler ten
senden vazgeçmedim, sensizlikten geçtim ben
bana değil şiirlerimin ilhamına veda ettin sen