Kâr Etmedi Şiiri - Ozan Faydasız

KÂR ETMEDİ

Bir nadanla koca ömrüm tükendi
Baharları verdim yaz kâr etmedi
Bulanık çaylara daldı yıkandı
Aklandı paklandı toz kâr etmedi

Elaleme mendil sallar haz gibi
Hanesinde kalbi kara buz gibi
Aklına ne gelse söyler söz gibi
Her kılığa girdi poz kâr etmedi

Kibir desem haset desem huyudur
Över isem düğünüdür toyudur
Hakkı bilmez sanki Yezit soyudur
Yol gösterdim ama iz kâr etmedi

Gönül gözü kördü çağrısı yoktu
Yalanı bitmezdi doğrusu yoktu
Her zaman haklıydı eğrisi yoktu
Dağları dolandı düz kâr etmedi

Dünya yansa umur etmez keşikten
Ana baba bacı aynı beşikten
Sinsi sinsi girdi çıktı eşikten
Köle saydı soysuz naz kâr etmedi

Sofralar kuruldu geçti başına
Görgüsüzce kaşık çaldı aşına
Saygısı yok emeğime işime
İnsan diye sardım bez kâr etmedi

Bu dünyada tek özüne faydası
Cimri bencil yalan ortak paydası
Ağzından hiç düşmüyorken gaydası
Türkümü duymadı saz kâr etmedi

Kapıyı gösterdi bazı gurursuz
Bir gün göstermedi bir gün emirsiz
Hep kendine doğru yonttu onursuz
Emeğimi çaldı az kâr etmedi

FAYDASIZ’ım ne de kıymetli malı
Gül vermiyor böyle dikensiz çalı
En sonunda taşa çalındı hali
Arsız geldi gitti yüz kâr etmedi

Ozan Faydasız şiiri…