Kar beyaz saçlar Şiiri - Fatma Duran 3

Beyaz olmuş, ağarmış saçların,
yaşlanmadan kışa dönmüş gibi…
Omuzlarında yükün ağırlığı
belini bükmüş.

Kış gelmeden
kar düşer gibi ağarmış saçların,
geceyi aydınlatan aklar gibi…

Çok mu üzgünsün,
çok mu kederlisin?
Kadehler dolmuş,
boş bardaklar boşalmış…

Gözlerin kızarmış,
sabaha dek ağlamışsın sanki.
Kederin içinde saklı kalmış
bir kara kutu gibi yüreğin.

Sevgiyle sarılan olmamış,
halini inceledim içimden.
Çok perişan görünüyorsun,
maddi manevi yorgun…

Üzülme, geçer hepsi.
Kendini bul,
yarına umutla bak.
Kader yazısı da güzel yazılır.

Hayat hep kötü gitmez,
hayallerin, düşlerin iyilik olsun.
Muhabbetler tatlı olsun,
sohbetler gönül doldursun.

Kadehler kırılmasın,
camlar dağılmasın.
Yüreğin yangın içinde kalmasın.

Gitmek isteyen gitsin,
terk edeni unut gitsin.
Yaşam sana ait,
ayakta dur, hüzne yenilme.

Ben sadece fikrimi söylerim,
sana duacı olurum.
Kötü gününde yanında olamam belki,
ama iyi gününü dilerim.

Sağlığına bak,
dertleri ömrün boyunca taşıma.
Kötülükleri unutmaya çalış,
ruh hesap sorar ama
zarar vermeye razı olmaz.

Kar düşmüş saçlarına,
ağ düşmüş ömrüne…
Üzüldüm haline.
Ama ayakta durmayı bileceksin.

Fatma duran