Kapına Geldik 3 Şiiri - Mesut Tütüncüler

Tohum toprağa dönük, toprak yağmura hasret...
Tohumda su sevdası yanıp tutuşurken,
toprak misali kudretin karşısında kuruyup da
kapına geldik, ne olursun döndürme geri bizi!

Dağlar birbirine dönük, bir dağ ki biz de o dağa hasret...
Zirve hoştur lâkin vakit geçer, eteğimizi göremeden.
Dağda kar misali zirveden ateşinle eriyip akıp da
kapına geldik, ne olursun döndürme geri bizi!

Vagonlar birbirine dönük, bir tren ki yolcusuna hasret...
Yol düzdür, yolculuk sıra sıra sürüp giderken,
son istasyona varan misali acı acı çalınır sirenlerimiz de
kapına geldik, ne olursun döndürme geri bizi!

O ki hem yetim, hem öksüz hayata dönük; Sen O’na hasret...
Başladı daha doğar doğmaz müjdesi cümle âlemden.
O’nu anlatmak ne mümkün, hele bir hissedebilsek yanı başımızda...
Binlerce kez tövbeler ettik, yine bozduk;
O’nun yüzü suyu hürmetine boynumuzu büküp de
kapına geldik, ne olursun döndürme geri bizi!

Seni arayan bulur, seni bulan seni bilir...
Seni bilen sana âşık olur, sana âşık olana sen de yar olursun.
Âşık olduğunu öldürürsün, diyetini yine sen verirsin!
Kapına geldik, ne olursun döndürme geri bizi!