Kapı Eşiği Şiiri - Suna Savran

Saat 7.30, sokağı bir bayram havası alıyor.
Kim uyanır bu saatte diye düşünme,
Şimdi sen geliyorsun ya!
Kumrular ayak sesini bekliyor.

Kaldırımlar nefesini tutmuş,
Sokak lambaları derin bir iç çekip var gücüyle yanıyor.
Öyle ya! Sen geliyorsun.
En çok da bu yolun parlaması gerek!
Şehir var gücüyle sana hazırlanıyor.

Belli ki rüzgârın da uykusu kaçmış!
Soğuk soğuk yüzüme vuruyor bekleyişimi,
Aldırmıyorum (!)
Karşı balkondaki minik papatya göz kırpıveriyor,
Belki senin tokanın sol yanına yakışır diye düşünürken,
Bir kapı gıcırtısı hafifçe sokakta yankılanıyor,
Bir evren sanki kulağımda yankılanıyor!

Sen şimdi geliyorsun ya!
Ağaçlar gölgesini çekiyor yollarından,
Sahi! Bu güneş niye doğmadı?
Geç kaldı törene katılamadı.
Olsun! Hala otobüsün gelmesine 15 dakika var,
Zaten senin ışığınla yanıyor bu sokaklar.

Sen şimdi geliyorsun ya!
Heyecanla titriyor kapının eşiği.
Bir adım atsam diyorum,
Yok olmaz! Sende önce geçmeyeceğim o yoldan,
Bu sabah da tam bu eşikte karşına çıkmadan,
Dudağından bir tebessüm almadan,
Güne asla başlayamam!

Dile gelse şu kapı eşiği,
Anlatsa günlerce bekleyişimi,
Bilsen sen de sever miydin beni?
Bunu asla anlayamam...