İkimizin Savaşı Şiiri - Suna Savran

Uyanırım deli savruk bir sabaha,
Bir hoyrat kavgayla başlar bu cephe.
Ben çorak topraklarımı bile savunurken,
Sen deli saraylının doyumsuz taarruzu,
Suskunluğun ateş sözlerin mermi.
Aşk dedikleri kan, ter değil mi?

Ne zaman çekildi, bu keskin kılıçlar?
Hangi yersiz sebeple bu savaş başlar?
Bilirim geri adım da atamazsın sen!
Yenilir yutulur bir düşman değilim ben!
Sahi!
Kim için çalar, vefasız güneş saatleri?
Aşka uyanışlar kan, ter değil mi?

Bütün inat günlerimin kara zindanları,
Açın kapıları, kırıp indirin duvarları!
Ben savaş isterim gecenin tam ortasında,
Öfkemiz saklansın senin şefkatli koynunda.
Sahi!
Kimdi sabah kavga eden o iki deli?
Aşka direnişler kan ter değil mi?

Eğilip öpsen ruhumun en ince yerinden,
Çıt olur, kırılır bütün huysuzluklarım.
Unuturum kinimi, tutuşup yansın günahlarım,
Seni gecenin en ücra yerinde saklarım.
Deli hoyrat tutkuların, fetheder uykularımı,
Bir damla gülüşün teslimiyetin daveti,
Aşka uyumalar kan ter değil mi?

Belki de biz kaderin iki hırçın askeri,
Hep birbirine tutsak hep birbirine deli!
Geceler boyu ateşkes ilan ederken,
Sabah olur başlar bu harbin seferi,
Aşka vurulmalar kan ter değil mi?