Bak, şimdi şöyle bir durum var:
Dokunmadan avuçlarını hissetmek...
Hadi oradan!
Aynı havadan sudan konuşurken
Dilimin ucuna gelip de yutkunduğum o "seviyorum"lar
Sanki boğazıma dizilen birer lokma zift.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta