Kanundan nağmeler Şiiri - Necmi Dayan

şirinleri oynuyorum
ve sen bir nokta
karada bir yerlerde gülümsemeyen
dargın küskün süzgün
izliyorum seni
dalgasına papatya bıraktığım

hayat kadını değilde hayat adamı olmaktanda yorgunum
üstelik bu ülke de kesmiyor beni
ve sen yoksun çünkü
alıştım.kendim çekiyorum dişlerimi
parmaklarım eskisi gibi
yaşlansa da pense

yani yahnisi iyi olur yabani tavşanın
banarsın ve dalarsın kara tencereye
bilmezsin sen bilirim.kalkmazsın güzeĺlik uykundan
rotanı çevirmişsindir güneşli tarafa
ısınmıştır gıdıklanmaların
bu top.yekün mutsuz umutsuz ülke de
mutluluğun anasını beller beller üretiersin minik
mutlular

doğrusu ne senin ne de benim özlenecek yanımız kalmadı
o terlikleri giymeseydin iyiydi
baktımda yakışmadı sana

wi-Fi si serbest olan belediye otobüslerinde
seks yapmayı özler miydik
yorgun insanlara inat
yaslar mıydın başını omzuma
ve kapatır mıydın gözlerini
seni seviyorum der miydın
inanır mıydım

suskun bu ülke
kusmuyor
yutuyor
her şeyı yutuyor...