Kanlı Terazi Şiiri - Taha Bilal Mustafa ...

Sis çökmüş göğe, nefesler is kokar
Ruhumda mahşer var, geceler puslu sokak
Omzumda emanetler, zincir gibi ağır
Bir yanda günahlarım, bir yanda suskun sabır

Çatlamış aynalarda suretim paramparça
İçimde iblis konuşur her gece başka başka
Kaderim kurşun gibi saplanır alnıma
Dualar çıkmaz olmuş artık Rab katına

Ve yürür insan…
Çamura bulanmış arzularla
Her adımı sırata yazılır kanla

Bir kartal misali pençeler beynimi korku
Düşünceler cellat olmuş, karanlıkla doldu
Nefsim bir mezarlık, umutlarım çürük
Dilimde ayetler ama kalbim bölük bölük

Kokuşmuş şehirlerde melekler kelepçeli
Vicdanlar darağacı, herkes biraz ölü
Senaryoyu şeytan yazmış perde perde
İnsan kendi elleriyle yanar aynı yerde

Duyulmaz artık siren, çığlıklar sağır
Merhamet susmuş çünkü kalpler sağır
Terazide tartılır kirlenmiş bedenler
Masumiyet boğulmuş kirli nefeslerde

Kabir soğuk…
Toprak aç bir canavar gibi
Etimi kemirirken susar bütün isimlerim

Bir cenin gibi düşer insan dünyasından
Çırılçıplak kalkar mahşerin ortasından
Kefen bile dar gelir taşıdığın kine
Yılan olur pişmanlık dolanır tenine

Arasat bu…
Ne gece var ne gündüz
Bir tek hesap kalır geriye, yüzsüz

Samimiyet ölmüş artık sahte dualarda
Fitne dolaşır olmuş en temiz dudaklarda
Bölük bölük kafileler karanlığa sürüklenir
Sırata yürür herkes, gözleri mühürlenir

Ben hâlâ susarım…
Boğazımda düğüm olmuş geçmişin kılçığı
Ve her nefeste duyarım ölümün hışırtısını…