Kanlı Okul Şiiri - Köşektaş Türküleri

Urfa'nın bağrına düştü bir ateş,
Maraş'ın göğüne doğmuyor güneş,
Toprağa döküldü can ile kardeş,
Bu soytarı düzen canlar devirdi,
İlim yuvasını kora çevirdi.

Mektep duvarları kızıla çaldı,
Masum talebeler uykuda kaldı,
Cahilin kurşunu canları aldı,
Zalimin elinde devran eğrildi,
İlim yuvasını kora çevirdi.

Tahtanın önünde koptu kıyamet,
Kalmadı kimsede zerre merhamet,
Sağır yüreklere kalsın bu lanet,
Vahşetin nârıyla ülke gerildi,
İlim yuvasını kora çevirdi.

Siverek yastadır gözyaşı taşar,
Maraş'ın feryadı dağları aşar,
Böyle bir vahşete akıllar şaşar,
Umutlar gömüldü küle savruldu,
İlim yuvasını kora çevirdi.

Önlükler içinde açan çiçekler,
Yarıda kesildi güzel dilekler,
Tabutun başında ağlar melekler,
Mazlumun ahıyla yer gök sarsıldı,
İlim yuvasını kora çevirdi.

Liyakat göç etmiş dirlik bozulmuş,
Zalimin elinde kalem ezilmiş,
Masumun alnına ölüm yazılmış,
Adalet mülküne hançer vuruldu,
İlim yuvasını kora çevirdi.

Köşektaş bu vahşeti asla affetmez,
Ağıtlar yakılsa kelam kâr etmez,
Yaralar derindir bu sızı bitmez,
Fidanlar kırıldı boynu büküldü,
İlim yuvasını kora çevirdi.