Masumiyetin gözlerindeki ışığı talan eden zaman celladı,
Sürgünlerinde kangren olmuş aymazlıklarla yol alırken.
Karanlığında harem kurmuş, kara kaftanlı masonları,
Çalıp gittiler bütün masum çocuklukları..
Kırbaçları şaklardı düşlerinde şahlanan tayların,
Sessizliğe bürünen suspus olmuş, paslı bulutlara vurgun
Okyanusun bile mavisini soğuran hayat zindanı..
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta