Ruhumda gezinir ince bir sızı
Bilemem bir türlü baharı yazı
Böyle mi yakışır bütün cihana
Alev alev alemi yakan kırmızı
Gönlümde aşkın acısı dindi
Unuttum artık o vefasız kimdi?
Boş yere dön diye yalvarma şimdi
Dönemem sevgilim yollarım kördüğüm
Geçmişten ne varsa hepsini sildin
Bu küçücük inciyi, bir tanıyalım hele
Sanılmasın boş yere, dolaşır dilden dile
Yaşam kaynağıdır o, bezenmiş kudret ile
Ondan alır gıdayı, yaban hayatı bile
Kâh Kachanaka denmiş, kâh çalı meyvesi
El ele tutuşup aşın yolları
Kaldırın semaya mutlu kolları
Mazide bırakıp yorgun yılları
Sevgiyle yeşertin kuru dalları
Neşeyle yaşayın bir ömür boyu
Seni görmek ne güzel diyip büyüledi
İlk kez elini uzatarak hoş geldin dedi
O an sandım ki elim asumana değdi
Yaşanan rüya mıydı bilmiyorum neydi?
İlme giden yollar seninle başlar
Seninle yaz olur en kara kışlar
Sanadır kalplerde bütün alkışlar
Seni nasıl anlatsam canım öğretmenim
Ummana dökülsen sığmaz taşarsın
Uzaklarda bir diyarsın gecenin karanlığında
İçimdeki Gülizar’sın sabahın aydınlığında
Yokluğun buzullar kadar, dondursa da ne çıkar
Sen içimdeki baharsın, maziden atiye kadar…
Yüreğimden dolup taşmış, ummanları bile aşmış
Sanatı yücelten ulu Atamız
O kutsal meşalen hep yanacak
Bu yolda aksa da bütün kanımız
Sanata saygımız sonsuz olacak
Alaylı gözlerle bakılsa bile
Saçların dökülmüş omuzlarına
İlkbaharda açmış bir gül gibisin
Mutluluk dilerim yarınlarına
Vazonun içinde sümbül gibisin
Şarkılar söyleyen dudaklarına
Sen ki inanç dolusun içinde sönmeyen har
Elbette sarar bendini özlediğin o ılık bahar
Kapatsa yolunu koca dağlar metrelerce kar
Hiç buna sesiz kalır mı yokları var eden yar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!