Bugün artık ben de
Ben de varolacağım
Bir kavrayış tutkusunda
Yeniden
Tüm çatlakları kıracağım
Aksınlar diye en keskin bir dönüşte
Vur bağıma erenler
Baran baran kızan yağsın
Kız hatrına gidenler
Bir tüy ruhu bilenler
Çıkmaz olmuş tutkalcası
Yansın da duran kalsın
Vurgular...
Bu vurgulardan bıktım
Sonsuz gece katmanlarınca
Beni deşen burgular
Yaprakların süprüldüğü bu eski parkta
Matem tütsüleri gibi çaresiz ve gri bir sonbahardı
Bir yabanî sürgün
Dehrin kaderi unuttuğu bir gün
Bir yaban sürgün gibi yabana sürgün
Islak topraktan çiğlerle can aldı
Geçen gece yine aradım duvarlar boyu
Sarhoş denizlerden o kırgın yakamozu
Her taşta, her yaprak ayası,
Her yosun parçasında durdum da bir bir,
Bir tanrı gülüşleriyle aradım onu...
Arkadaş istemez bu kederler
Ürkütme sen kimseyi
Yalnızlığın dostu olmaz
Bir yankı günü yine
O belde
Denizin yosun kıyısında
Taş merdiven
Üç basamak
Kaybolur
Şimdi bir eski gündüz korkusu
Yeketek barış simgesi
Yazık bu kazıklar ötesi
Gelgeç te tenakuza yok de
Bu ne sansür, köstekli saatten
Oto kesme kendini
Belki Paris, belki sana yeniden geliyorum
İmgeler, duman ve bulutlar üzerinden
Bir çılgın arayış gibi
Esrik mavi
Ve gittikçe küçülen
Bir uçak ben
Yedi kere yeditepe
Yedide yedi dede
Yemez miydi ye de de ye deye
Yedd-i emin yetti yemin
Bu yeminler neye
Yedi yedi yedide yedi de




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!