9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Kâmil nebi seherde, ulu şaha ağladı,
Dileğini dökerek, yüreğini dağladı.
*
Cennet bahçelerinde, saf dostum hangi insan?
Menzilini bilmeye, eyle bana bin ihsan!
*
Kerem eyle kuluna, ulu şahsı bileyim,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta