Yağmura yakalandı düşlerim,
Güz yağmurlarına,
Islak hatıralarla uyandım,
Gecenin kuytu karanlığına,
Güz yağmurlarında.
ÇOCUK DEDİ
Biri bana çocuk dedi,
Gibisini ekleyerek,
Dilim Çocuk sevdam dedi,
Sol yanımı yoklayarak.
Biricikten bir can yolda,
Sağlıkla yol alsın derim,
Adı Yusuf Ziya dilde,
Son dalımda ilk çiçeğim.
Dileğim sağlıklı olsun,
Haber aldım bugün narçiçeğinden,
Dedi boynun bükmüş bir çiçeğimiz.
Dilim dertle doldu yaş geldi gözden,
Açmadı gönlümde gül çiçeğimiz.
Karanlık her taraf güneş doğmuyor,
Ben beni anlatıp, yazayım dedim,
Suların bendini aştığı gibi,
Ben beni anlayıp, çözeyim dedim,
Dostluğun fermanda geçtiği gibi.
Hangi dalı yokladıysam çürümüş,
Yedi deniz dört kıtada,
Dile gelir bugün adım,
Kafkaslarda Balkanlarda,
Dalgalanan bayrak benim.
Bin yetmiş bir şanlı bir gün,
Kim yıktı üstüme köhne çağları,
Kimler yaramızı kaşıyor beyim,
Kim aldı gönlümden saf duyguları,
Kimler sokaklara koşuyor beyim…?
Kim bildi vatanda olan oyunu?
O gün akşam seni gördüm,
Hüzünlü ve telaşlıydın,
Acelen vardı sanki
Bir şeylerden kaçar gibiydin,
Başın duman dumandı,
Evden arkana bakmadan ayrıldın.
Virane bağlara baykuşlar konar,
Arı çiçek çiçek bala dolanır,
Aklı kıt olanlar ebedi yanar,
Arif olan gonca güle dolanır.
Arif bilir bu dünyanın halinden
Kara tahta ak yazıyla,
Bezenince güzel, ARZU,
Yenilikler anlatmakla,
Sezilecek inan, ARZU
Öğretmen, ARZU olmaktır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!