Gülümse bana saçlarından koparıp.
Ben yanayım eriyip mum gibi.
Günahlarımla çarpmağa ger beni.
Oklar gelsin üstüme, işaret edileyim.
Doğmasın ay ve güneş neyleyeyim.
Suçum olsun şöyle çokça abartılı.
Örümcekler saldırsın tenhada.
Ben uymam artık hiçbir an onlara.
Burun ucuyla ancak bakarım.
Gayesiz amaçsız hep geldiler.
Vücutların da taş taşırlar.
Kalp yerine hepsi.
Anımsama hiçbir kimseyi.
Giden gitti, kaldı şimdi geride.
Sen dokunma hiçbir şeye.
Yüreğimi taşı sen varsın içinde.
Bana zor gelir her daim.
Ölüm gibidir, senli yüreği taşımak.
Kenan Gezici 07 /01/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 7.1.2026 09:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!