Kalmam sana da rap Şiiri - Servet Balıbey

Karanlık bir oda, kulağım kapıda, kapıyı çalıyor mumun gölgesi
ciğerimde bir iz, bide gel sen çiz, yarası mı mazinin bağıran sesi
Kalem mi kağıda, dönmüş ağıda, mürekkepte matem yakıyor bizi
Bir adam var orda, sıkışmış aynada, kendine dargın bakıyor gibi

karşıma çıkmaz, yüzünü kapatmaz, tuzağına düşmüş, ceylan gibi
Hedef karşıda, ceylan odada, ulaşır mı bilmem ulaşmaz gibi
Sırtımda ki kambur, çeliği kurutur , pişmanlık mı çuval Üzüyor gibi
Suskunluklarım çığlık, dar görüşlü sığlık, ruhumun söküğü kanıyor gibi

​Nakarat

Hayat bir servet gergin ve ince
Ruhumun ipleri kopuyor gidince
İğne ucunda sıktığım hayal
Dikişi bıraktı elini çekince

Zamana çark et, döndü mü terk et, öğütür umutlar
Kalan günleri
Griye boyandık, bulutla yıkandık, masmavi göğü kelebekler yedi
Kimseye sorma, iyiye mi yorma, herkesin derdi kendisini gerdi
Tüm vicdanlar esir, düşenlerse zehir, nefisler kömürden
Cehennemi yedi

Bu yanımda bahar, bir haftalık kadar, kışlarda çok uzun
Öldürecek kadar
hayat denilen şey, ertelenmez bir şey, kaşla göz arası bir mermi kadar
İşledikçe kırar, ellerini yakar, parmakların ucu
Bedenini yakar
Üstü kirlenmiş, Zafer mi yenilmiş, yıkılmayan gerçek üzerine sinmiş

Eski bir zarfta, çürümüş sandıkta, sararanda benim durup yaşayan da
Uykusuzmuş gece, tam binbir gece, uykuları bölen, ölümlerden önce
Servet diksiyon, kasnak aksiyon, gerilim sıkışmış, şu kalp tansiyon
Bu sessiz kavgada, tamda ortada, talibime Talib
Kalmam sanada