Kalmadı Şiiri - Bir Mustafâ

Gülşende kırılmadık dal kalmadı,
Soldu tüm bahçalarım, gül kalmadı,
Yürekte üzülecek hâl kalmadı,
Şimdi dost gelse de bir, gelmese de...

Geçti hep baharlarım, yaz kalmadı,
Sürüldü topraklarım, yoz kalmadı,
Aynada bakılacak yüz kalmadı,
Şimdi dost gelse de bir, gelmese de...

Mustafâ! Çok söylenme, kavl kalmadı,
Yandı şem', alavlandı; kül kalmadı,
Kırıldı kanatlarım, kol kalmadı,
Şimdi, Yâr! Gelsen de bir, gelmesen de...