Bir Mustafâ Şiirleri - Şair Bir Mustafâ

Elestü bezminde yazım yazılmış,
Seni bana yâr demişler Aybalam.
Levh-ü kalem yazısında yazılmış,
Seni bana zâr demişler Aybalam.

Şemm-i gülzârını hârdan almaya,

Ciğerler yakar Leyl'in Mecnûn sözü,
Selam eylese, yanar aşkın közü,
Üç harf, beş nokta; işte aşkın özü,
Gel zulüm etme ay Kamer Güzeli!

Aşk ki, âşıkı eyler aşka köle,

Bir bir hazân düştü gönül bağıma,
Yürek mahzûndur hem nâ-şâd bak yine.
Yazın karlar yağdı yüce dağıma,
Mevsim karakış hem sermâ bak yine.

Gecelerde gelir düşler başıma,

Sele verdim sevdâlarım
Bülbül öttü, zâğ dadandı
Suyla yudum yaralarım
Lokmân gitti, kem dadandı.

Güle dedim niyâzımı,

Ey Sûzân! Kül eder beni, sendeki gelgel,
Fetnediyorsun nârında, söndürmeye gel!
Ey Tîr-i Müjgân! Gözlerin, kalbimde çengel,
Fersediyorsun gamzende, hafsetmeye gel!

Dünyanın tüm güzelliği cem olmuş sende,

Şâd u dîlşâdım Cânâ,
Şûh u şûhmeşrep Cânâ,
Gel ey Rûh-i Revânım,
Âsûde kıl gönlümü.

Gül ü gülzârım Mahbûb,

Gülşende kırılmadık dal kalmadı,
Soldu tüm bahçalarım, gül kalmadı,
Yürekte üzülecek hâl kalmadı,
Şimdi dost gelse de bir, gelmese de...

Geçti hep baharlarım, yaz kalmadı,

Ay gibi parlaktır çeşmin zihnimde,
Mâh-ı devrânsın sen Kamer Güzeli.
Yay gibi gerili ebrûn boynumda,
Kaşı kemânsın sen kamer Güzeli.

Bâd-ı sabâh eser, öter bülbüller,

Cevherin özünde Elif,
Ateşin sûzunda Elif,
Âdem'in sözünde Elif,
Söyler; "Elif, Elif!" diye!..

Mü'mîn'in secdesi Elif,

Bizi cana âşık sanan o dilber,
Başka aşka âşık olduk, ne bilsin.
Kuru tene âşık sanan o dilber,
Aşktan öte âşık olduk, ne bilsin.

Candan câna aktı, yaktı o gözler,