Kaldın Bu Dünyamda

Bir zamanlar sen vardın bu evde,
Şimdi duvarlarda sessizliğin kaldı.
Sen beni gönlünden çıkarsan da,
Bu sevda senden bana hatıra kaldı.

Belki yıllar geçince, anlarsın beni,
Dönmek istersin ama, geç olacak,
Hiç kimse sevmedi benim kadar seni,
Bu kalbimde sevdan her gün yaşayacak.

Belki bir gece uykun kaçar ansızın,
Adım düşer diline, söyleyemezsin.
Yolun düşerse bir gece bu kapıya,
Ben olmasam bile izimi bulursun.

Bir gün yolun bizim sokağa düşerse,
o eski kapıya dalarsa gözlerin.
Ben olmasam bile dalip geçmişine,
Zaman diliminde beni hatırlarsın.

Ben sana bir ömür kalbimi vermiştim,
Bende kalan yerini sen silemezsin.
Sen gittin, ben yine seni sevmiştim.
Şimdi dönsen, beni mutlu edemezsin.

Çok yıllar geçti, yollar sustu ardından,
Bir tek hayalin kaldı benim rüyamda.
Ne kadar kaçsam da bu eski sevdadan,
Seni unutmadım, kaldın bu dünyamda.

Belki hâlâ bu gözlerim seni arar,
Karanlık geceler adını fısıldar.
Ama kırılan kalbim artık yoruldu,
Bu sevda içimde ömrünü doldurdu...

Bir gün gözün yaşlı dönersen kapıma,
Belki vefalı gözlerim seni tanır...
Basarım seni bir kerecik bağrıma,
Ellerimde sıcak ellerini alır.

Ama o eski canlı benden eser yok,
Bu kalp seni sevse de yanmaz artık.
Sana sitemimde , serdenişimde yok,
Kırılan bu gönlüm geri dönmez artık.

Yüreğim seni unutmadı,
Ben seni unutmadım
Kaldın bu dünyamda...
Ama sevmeye gücüm kalmadı...
Sevgilim...