Kaldım Şiiri - Can Ahmet Doğrul

Uzakta kaldım senden
Bir hırçınla boğuyorum zamanı
Özlem gitmiyor gözlerimden
Uzakta kaldım senden

Günler devriliyor üzerime
Bir huzura ne bu küskünlük
Çöküyor ellerime lime lime yorgunluk
Sesin gelmedikçe eziliyor üstünlük

Uzaktan kaldım senden
Büyük kucaklaşmalarla doluyor içim
Sarsıntılar gitmiyor gözlerimden
Uzakta kaldım senden

Ayrılıklar orman orman geliyor
Bir neşeye ne bu göz kapayış
Soğuklukların kırpıklıkları esiyor
Yalnızlığa daha güçlü bir kavrayış

Uzakta kaldım senden
Bir döküntü oluşuyor zihnimden
Grilikler keskinleşiyor seslerimden
Uzakta kaldım senden

Öğünler serpiliyor üzerimden
Bir sonuçta ne bu çıkmazlık
Renkler boğuklaşıyor gecelerimden
Uzakta kaldım senden