Kalbini Bozan Kendini Bozar

Bakınca aynaya ne görüyorsun?
Yalanla dolanla gün öldürüyorsun.
Herkesi kandırıp güldüğünü sanma,
Kendi kuyunu kendin kazıyorsun.

Kalbini bozan kendini bozar,
Kaderin sana bir mezar kazar.
Girdiğin o yolun sonu karanlık,
Yaptığın her hata canını yakar.

Dost dediklerin bir bir kaçacak,
Gerçekler yüzüne tokat atacak.
Maskeler düşer de kalırsın öyle,
Yalnızlık ruhunu sarıp saracak.

Hesaplar döner de gelir kapına,
Bakmazlar hiç senin o fiyakana.
Kırdığın kalplerin ahı tutunca,
Muhtaç kalırsın bir tek yuduma.

Şimdi gül bakalım, devran senin mi?
Söylediğin sözler sence emin mi?
Zamanı gelince anlarsın elbet,
Bu dünya kimseye kalır mı sanki?