Rüzgâra yâr olan küllerim
Dağlara başıbozuk vurulan
Şiirlerimdi, sonsuzluğa kateden...
Aşkın ötesinde aşka başveren
Hangi yol,
Kalbi tarumar kaç dipsiz kuyu
Özün evrene özden kanatları kırık
En derin kuyuların aşkın güneşi; kalpte
Denizin, göğün mavisi ile yakar,
Yanar.
Aşköğüten biteviye yıllara sürgün
Değirmenin çarkın dişleri de düşer
Bir bir dayanmaz aşkın basıncına Değişemez!
Değişmemiş dünyanın denizin Kalbinde döndükçe...
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 20:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
deniz 21 Temmuz
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!