Ben en çok sevdiğim yerden vuruldum,
Her adını bilmediğim bir ihanetten.
Ne bir çığlık kaldı kalbimin içinde
Ne de kalbimi savunacak bir cümlem.
Gülüşün masumdu sanırdım,
Meğer bıçak saklıymış kelimelerinde.
Ben her sana sığındığımda;
Sen beni eksilttin her seferinde.
Şimdi sen benim kalbimin içinde bir zanlısın,
Senin suçun sevgiyi yarım bırakmak.
Ben seni tam sevdim,
Sen ise gitmeyi seçtin,
İşte en ağır cezam da bu zaten.
Kanamadı yaram,
Çünkü ben sessizce öldüm.
Ben bilirim ki en içten acılar içten olandır.
Ne mahkeme ister bu yürek,
Ne de bir hesaplaşma,
Ben sadece susarım ve ben seni hep
kalbimin en karanlık yerine gömerim.
Yakup Köstekçi
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 13:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!