Seni ne ara sevdim adam, hangi ara aldım içeri?
Kapım mı aralıktı, yoksa rüzgâr mı itti seni?
Hiç hesapta yokken, bir akşamüstü sessizliği gibi,
Geldin ve kuruldun gönlümün en başköşesine.
Adını anınca titreyen şu sesim ne zaman alıştı sana?
Hangi bakışında saklıydı bu tılsımlı istila?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta