Okulun duvarları vardı,
tebeşir tozu kokan,
kuralları düz, çizgileri net…
Ama kimse anlatmadı bana
insanın en çok insandan kırılacağını.
Defterime yazdım hep doğru cevapları,
ama kalbimin soruları boş kaldı.
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta