Kalbimin ortasından vurdun… sessizce,
ne bir ses çıktı benden, ne bir nefes gecede.
Bir bakışın yetti dağıtmaya bütün düzeni,
sen geçtin ya içimden, geri dönmedi hiçbir şey yerine.
Bir ateş düştü içime, adı sen olan,
yanıyor hâlâ… ne rüzgâr söndürüyor ne zaman.
Kalbimin ortasından vurdun… inan,
bu yara kapanmaz artık, sen dokunmadan.
Bir hece düşüyor adından her gece,
bir sızı çöker ya yorgun gönlüme.
Kalbimin ortasından vurdun… gizlice,
kimse bilmez, sadece ben taşırım izini derimde.
Bir gün susar mı bu içimdeki yangın,
bir gün diner mi bu kalbimin sancın.
Kalbimin ortasından vurdun… anladım,
bu ömür seninle tamam, sensiz yarım.
HİKMET GÜNER 19/06/2019
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 21:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!