Kalbimin en sessiz yerinde

Geceler uzun, gökyüzü kimsesiz görünür bazen,
Ama sen aklımdaysan, yıldızlar bile bana yaklaşır sanki.
Karanlığın içinden bir fısıltı yükselir:
“Yalnız değilsin…”
Çünkü sen varsın,
Kalbimin en sessiz yerinde atan bir sıcaklık gibi.

Sana dair her düşünce,
İçimde saklı bir baharın tomurcuğu gibi büyür,
Açılır, renklenir, hayat bulur.
Sanki kalbime dökülen her ışık,
Gözlerinin derinliğinden süzülür.

Seni sevmek…
Bazen bir nehir gibi:
Sessiz, derin ve durdurulamaz.
Bazen bir rüzgâr gibi:
Adını kalbime taşır, yüzüme vurur.
Bazen de bir dua gibi:
Hiç dilimden düşmeyen bir şükür sebebi…

Gülüşün var ya…
Dünyanın bütün yorgunluğunu alır üstümden.
Bir anlığına değil,
Bir ömürlük hafiflik verir ruhuma.
Sen güldüğünde
Güneş bile utanır parlaklığından.

Ellerini tuttum ya bir kere,
Kader avuçlarımda mühürlendi sandım.
Kalbim, senin kalbine doğru
Kendi yolunu buldu.
Yollar da yoruldu bize yetişmekten,
Rüzgâr bile yavaşladı yanımızdan geçerken.

Bazı geceler oturup düşünürüm:
“Bu kadar sevgi nereye sığar?”
Cevabını sen fısıldarsın içimden:
“Bir yürek başka birine adandığında,
Yer kendiliğinden açılır.”
O yüzden içim geniş,
O yüzden hiçbir şey beni daraltmıyor artık.

Sen benim
Sığındığım liman,
Kaybolduğumda ışığım,
Üşüdüğümde sıcaklığım,
Yaralandığımda merhemimsin.
Senin adın, içimde en derin anlam,
En çok sevdiğim sessizlik.

Gözlerimi kapattığımda
Seni görüyorum;
Açtığımda yine seni.
Demek ki sen yalnızca yanımda değil,
İçimde de yaşıyorsun—
Kalbimin tam merkezinde sessiz bir mucize gibi.

Ve bilmeni isterim ki sevgilim:
Zaman değişir, yollar değişir, dünya bile değişir…
Ama sana olan sevgim,
Her yeni günde daha da kök salan bir çınar gibi
Büyür, derinleşir, güçlenir.

Sen benim için
Bir “aşk” değil sadece…
Bir ömürlük yolculuk,
Bir sabah duası,
Bir gece duası,
Bir kader yazısı…

Ve ben,
Bu ömrün adına sen yazıldıkça,
Sonsuzluğa bile razıyım.

Tövbekar
29/11/2025 23:58

Agâh tövbekâr

Kayıt :04/02/2026 19:35:00