Bugün Yine Seni Düşündüm

Bugün yine seni düşündüm…
Aslında hiç çıkmadın ki aklımdan,
sadece bazı günler
yokluğun daha çok bağırıyor içimde.
Bir sokaktan geçtim mesela,
seninle yürüdüğümüz o eski sokaktan…
Adımlarım yavaşladı,
çünkü her kaldırım taşında
bir hatıramız vardı.
Bir banka oturdum sonra,
yanım boştu ama kalbim doluydu.
Bir zamanlar başını omzuma koyduğun o yer
şimdi koca bir yalnızlık gibi duruyordu.
İnsan birinin yokluğunun
bu kadar ağır olacağını bilmiyor.
Bir şarkı çaldı uzaktan…
Hani birlikte dinlediğimiz o şarkı.
İlk notasında kalbim titredi,
son notasında gözlerim doldu.
Çünkü bazı şarkılar vardır,
sadece kulağa değil
yaraya dokunur.
Bugün yine seni düşündüm…
ve fark ettim ki
insan en çok da alıştığı şeyi özlüyormuş.
Sesini…
gülüşünü…
“buradayım” deyişini…
Şimdi geceler daha uzun,
sabahlar daha sessiz.
Kalabalıklar bile
sen gidince bomboş geliyor.
Çünkü insan
sevdiği gidince
dünyanın yarısını kaybediyormuş.
Biliyor musun…
Bazen dua ediyorum,
belki bir gün bir yerde karşılaşırız diye.
Belki gözlerin gözlerime değer,
belki yine gülersin bana.
Ama sonra gerçeği hatırlıyorum…
Sen başka bir hayata yürüdün,
ben ise seni bıraktığın yerde kaldım.
Bugün yine seni düşündüm…
ve yine gözlerim doldu.
Çünkü bazı insanlar
hayatımıza gelmez sadece…
kalbimizin en derin yerine gömülür.
Ve insan
mezarı kalbinin içinde olan birini
nasıl unutsun…

Tarih:07/06/2010
Agah tövbekâr
Kayıt 05/03/2026