Bugün Günlerden Hüzün Şiiri - Agâh Tövbekâr

Bugün günlerden hüzün…
Takvimde bir gün daha eksildi ama
İçimde hiç geçmeyen bir zaman var.
Saatler ilerliyor diyorlar,
Ama benim içimde hep
Senin gittiğin o an duruyor.
Bugün günlerden sensizlik…
Bir kahve koydum kendime,
Dumanı yükseldi, içim sızladı…
Eskiden iki kişilikti her şey,
Şimdi tek yudumda
Koca bir yalnızlık içiyorum.
Bugün günlerden yarım kalmışlık…
Cümlelerim eksik,
Gülüşlerim sahte…
Aynaya bakıyorum,
Benim gibi görünen
Ama ben olmayan biri duruyor karşımda.
Sen gittin ya…
Sadece sen gitmedin aslında,
Benim içimdeki ben de
Seninle birlikte gitti.
Şimdi geriye kalan
Sadece bir beden,
Bir de susmayı öğrenmiş bir kalp.
Bugün günlerden içime gömdüğüm çığlık…
Bağırasım var ama sesim yok,
Ağlayasım var ama gözlerim yorulmuş…
Herkes “alışırsın” dedi,
Alışılmıyor…
İnsan eksik yaşamaya alışamıyor.
Bir sokaktan geçtim bugün,
Adımlarım yavaşladı…
Belki bir köşeden çıkarsın diye
Kalbim hızlandı,
Ama yoktun…
Hiç olmadığın kadar yoktun.
Bugün günlerden keşke…
Keşke demek en ağır yükmüş meğer,
İnsan sırtında taşırmış
Bir ömür boyunca.
Keşke sarılsaydım,
Keşke susmasaydım,
Keşke gitmeseydin…
Ve bugün…
Yine seni sevdim içimden,
Hiç bilmeyeceğin bir şekilde…
Hiç duymayacağın bir sessizlikle.
Bugün günlerden hüzün…
Ve ben yine
Sana rağmen değil,
Sana rağmen değil,
Hâlâ seni severek yaşıyorum.