Kalbime Düşen Gölge…! Şiiri - Hikmet Güner

Kalbime düşen gölge sensizliğin izi,
bir serinlik çöker ya gecenin sessizi.
Bir zamanlar ışık olan her hece şimdi,
karanlığa döner adın geçmeyince içimi.

Bir yanım seni arar her adımda,
bir yanım eksik kalır sessiz anlarda.
Kalbime düşen gölge, uzakta,
ama en çok içimde büyür aslında.

Bir rüzgâr eser adın değince gönlüme,
bir ürperti çöker ya yorgun ömrüme.
Kalbime düşen gölge, derince,
sensiz kalan kalbimin en ince yerinde.

Bir bakışın yeterdi dağıtmaya karanlığı,
bir gülüşün çözerdi içimdeki ağırlığı.
Şimdi her gece sorar bu yalnızlığı,
kalbime düşen gölge: “Nerede kaldı sıcaklığı?”

Bir gün dağılır mı bu gölge bilmem,
bir gün döner mi yerine kaybolan dem.
Kalbime düşen gölge, içimden,
sen gelince silinir, biliyorum Hikmet’çe.

HİKMET GÜNER 26/07/2020