Kalbimde Dolaşan Sessizlik

kalbimde bir terk edilmiş hissi dolaşıyor,
adını koyamadığım, sesini duyamadığım.
bir gidişin ayak izleri var içimde,
her köşede yarım kalmış bir cümle gibi.

suskunluğun en derin yerine saklandım,
kimse görmesin diye kırık yanlarımı.
ama gece, en çok da gece,
bütün yalnızlıkları tek tek yüzüme okuyor.

bir zamanlar yanımda duran hayaller
şimdi uzak bir peron gibi soğuk,
trenler geçiyor içimden,
hiçbiri beni almıyor.

kalbim, terk edilmiş bir ev artık,
pencereleri açık, kapıları rüzgar.
içinde anıların tozu,
ve gitmeyen bir bekleyiş var.

ama bilirim, her terk ediliş
bir yeniden doğuşun eşiğidir.
belki de bu boşluk,
beni bir umut için açılmış yerdir.

Mustafa Alp
09/02/2025 05.00