Dünyada hayat.. bir gemi,
Yokki dümeni,
Ne gidecegin yer belli,
Ne inecegin zaman belli,
Herkes kaptan bu gemide,
Herkes yolcu akibete.
Dünyada, hayat
bata çıka yalpalayan bir gemi,
ama: yokki, dümeni
ne gidecegin yer, belli
ne inecegin zaman, belli
Kaybettim kendimi içimde
Soruyorum kendime
Nerdeyim diye
Ruhum ağlıyor gidişine
Hasret bırakma gülüşüne.
Diyorum sevmek ruhumda
Sen kalbimde güneşimsin
~Seviyorum seni rubumla!
Kalb'i Bahar!
Yolun çıktı yoluma iyi ki sevdim seni
Kollarım sarıyor, uzaklardan hayalini
Ruhum hisseder; Bizli düşüncelerini
Uykusuz her gece özlemini hasretini
Hüzünlü şarkılarda, yalnızlık hislerini.
Benim Kin Tutacak Kadar Kararmış Taştan Bir Kalbim Yok...
Onun İçindir Ki Ben, Af Etmeyi Seviyorum.. Her Zaman Çok Üzülüp Çok Ağlıyorum, Kalbimi Gözyaşımla Yıkayıp Temiz Tutuyorum...
Çocukken oynanan oyun gibi
Mesela saklambaç misali
Saklan, dokun yüreğime
Kalbinle, kalbimi söbele
Sensiz bırakma acılar içinde
BÜYÜSÜN
SEVSİN SEVİLSİN
YAŞLANMASIN!
Gördüğün o yaşlı benim
Yüreğimdesin
Aklımın incisisin
Düşümün içindesin
Sevmenin gerçeğisin
Ruhumun fevkindesin
Haydi aç ellerini Allah'a!
Dilini dola binbir duaya
Yürekten dökülen aminlerle
Kalbini teslim et Rabb'i Rahmana.




-
Kasım Akçay
Tüm YorumlarDünyada doğruluktan eser kaldımı ki... Melek Hanım.
Şiirlerde de olsa doğru sözleri görmek çok güzel.
Tebrik ederim güzel bir şiir yazmışsınız.