Çıkarsız Bir Kalp'ten Riyasızca Can'dan Sevenlerin
Bir Yanı Hep Çocuktur Çocuk Kalır Çocukça Sever
Çocuklar Gibi Saf Ve Doğal Yüreği Çocuk Kalanları
Rabbim O Kullarını Fazlasıyla Sever Korur Affeder
ne yangınlar yaşadı bu seven yürek
düştüm acına parçalara bölündüm bin kez
şehir şehir seni ararken düşlerimde
kaç kez buldum sanarak seni kaybettim
Şair diyemem kendime,
Eğitimini almadim.
Ne kural bilirim!
Şiirde;
Ne yasa!
Sadece yüregimden,
Hiç düşünmeden bir gün gidebileceğini
Yüreğinin karşılığında
Sorgusuzca verdim sana yüreğimi
Seviyorum candan demiştin
Bitmez sanmıştım sevgin
Sevgimden emindim
Söz ver miş olmak icin
söz vermesek olmaz mı
Sözünün eri olmak gerekmez mi
Verdikse söz tutsak olmaz mı
Kara bulutlar toplandı yine
Damladı damlayacak belki de
Fırtına geliyorum diyor sessizce
Yürek ağlar göz den önce
Şimşekler çakıyor beynim de
ben severim yürek yanar
aglarım bir damla yaş dökmeden
kimse görmez yürek aglar
coşkun bir sel var sanki icimde
yüregimin duvarları yıkılacak gibi
Taştan sert kuru ekmek ac kalsan yenirde;
Sert söylenen söz yenmiyor, yutulmuyor.. boğazında kalıyor insanın...
-
Kasım Akçay
Tüm YorumlarDünyada doğruluktan eser kaldımı ki... Melek Hanım.
Şiirlerde de olsa doğru sözleri görmek çok güzel.
Tebrik ederim güzel bir şiir yazmışsınız.