Kahvenin Kırk Yıl Hatırı

Bir fincan kahve koydun önüme,
Ne şeker sordun ne de sebep.
Dumanında kaldı suskunluğum,
Bir yudumda çözüldü kalbimdeki buzlar.

Kırk yıl hatırı var dediler,
Meğer bir bakışa bile yetermiş.
Birlikte susmanın tadı varmış,
Kahve soğur, anı hiç soğumazmış.

Fincan küçüktü ama anı derin,
Bir ömürlük dostluk sığdı içine.
Kırk yıl değil, belki bir hayat,
Hatırın kaldı gönlümün en sıcak yerine.

Şimdi sen gittin benden,
İçtiğim kahve kadar değerim yokmuş,
Senin yanında ve yüreğinde sevdiğim,
Ama senin yerin her zaman kalacak yüreğimde.