iki uçurum var... telvesinde
bir kahve falı bu kendi halinde
yok öyle bir şey!
deyip geçsem de
korkularım canlandı gözlerimde
bir otel çamaşırhanesine
sigaralar biriktirdim ve kaç gece
o falı görenler, üstelese de
iki uçurum oluşuyor
ve sonra tekrar birleşip
en tepede bir kalp
uçurumların iki yanında da
zebaniler bekliyor...
zeminde kuru kafalar..
bu fala bakan hanım ablamız;
iki hayat var ikisi de yıkılmış
iki insan var ve bir şeyler olmuş.
bu uçumlar...sizi buluşturacak.
başka insanlar mı sebep oldu
kim bunlar? bu bir aşk mı?
yok abla! inanma!
fal işte!
hala telvesi gözümün önünde
çiz dersen! çizerim şu an bile
ben asla inanmam desem de
fala, tavşana, sihire, büyüye
o uçumlarda biri; bendim işte
düzeleceksiniz demişti
birbirinizi görünce
bunu söyledi beş yıl önce
düzeleceğiz, bunu yapacağız...
Alper Tunga 3Kayıt Tarihi : 16.07.2026 20:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!